ثريا سوز ڏيپلائي سنڌي ٻوليءَ جي نامياري خاتون ليکڪا ٿي گذري آهي، سندس اصلي نالو ثريا نسيم قاضي آهي، سندس جنم 25 نومبر 1945ع ۾ اهڙي گهر ۾ ٿيو جتي علم، ادب ۽ انقلاب جا موضوع عام هئا، سنڌ جي عظيم قلمڪار محمد عثمان ڏيپلائي جي هن نياڻي ننڍپڻ کان ئي علم ۽ آدب سان چاھ رکيو، جيتوڻيڪ سندس وهانءَ ننڍپڻ ۾ يعني 1961ع ۾ ئي ٿيو پي پوءِ به علم ۽ ادب سان سندس چاھ برقرار رهيو، سنڌي ادب ۾ ماسٽرس ڪرڻ کانپوءِ هن محمد عثمان ڏيپلائي جي ناول نگاري جي عنوان 1988ع ۾ ايم فل ڪئي، ان کانپوءِ محمد عثمان ڏيپلائي بطور سماج سڌارڪ جو موضوع چونڊي ان تي پي ايڇ ڊي ڪيائين، هوءَ سنڌ يونيورسٽيءَ جي ماڊل هاير سيڪنڊري اسڪول حيدرآباد ۾ ڪيترائي سال ليڪچرار رهي، ثريا سوز لکڻ جي ابتدا پنهنجي والد جي ادارت ۾ نڪرندڙ رسال ”انسان“ کان ڪئي، چالاڪيءَ جي عنوان سان هڪڙي ڪهاڻي لکيائين، پوءِ هڪ نظم محنت صبح وشام ڪنداسين به تحرير ڪيائين، 1958ع ۾ 13 ورهين جي ڄمار ۾ بيگم زينت عبدالله چنا جي ادارت هيٺ نڪرندڙ رسالي مارئي ۾ سندس شاعري شايع ٿي ـثريا جو تخلص نسيم هو، 1966ع ۾ ثريا ٻارن لاءِ مزاحيه ادب به لکيو ۽ هڪ اخبار جي صفحي ”ٻارڙن جي ٻاريءَ“ طرفان پهريون انعام به کٽيو، ثريا بعد ۾ سوز تخلص اختيار ڪيو، هن نه رڳو شاعري ڪئي پر ڪهاڻيون ۽ ڪالم به تحرير ڪيا، 1973ع کان ملير ڊائجسٽ ۽ اخبار سنڌ ٽائمس لاءِ ڪالم نگاري ڪئي، هن چار ڀيرا زينت چنا ادبي انعام حاصل ڪيو، نثر ۾ ڪهاڻين ۽ مضمونن کانسواءِ هڪ ناول ”نيڻن ننڊ اڏائي“ به لکيائين، اخبارن ۾ سندس ڪالمن بعنوان “سوچيان ٿي” ڪافي مقبوليت حاصل ڪئي هئي، ثريا سوز ٻارن لاءِ ڪهاڻيون به لکيون، جن جو هڪ مجموعو “چمڪندڙ چنڊ” اپريل 1985ع ۾ روشن تارا ساهت سرڪل حيدرآباد پاران ڇپجي چڪو آهي، ثريا سوز ڏيپلائي 14 سيپٽمبر 2004ع تي حيدرآباد ۾ وفات ڪئي ـ
No comments:
Post a Comment